Fat shaming / Fat acceptance

Daar waar een groep opstaat met een duidelijke positieve houding over iets, staat er ook een groep op die absoluut niet kunnen leven met het idee van de eerste groep. Vroeger gingen mensen dan in een park, op straat of voor een gebouw schreeuwen hierover, maar tegenwoordig gaat dit veel makkelijker via het internet. Dit gebeurt dan ook regelmatig en normaliter boeit het mij allemaal niet zo maar dit keer is er iets waarvan ik wel iets vind. Fat Shaming en Fat Acceptance.

Tess Marilyn

Ik gok dat ik de twee groepen niet uit hoef te leggen maar ik doe het toch maar even. De Fat Acceptance groep gaat al een aantal jaar mee. Deze groep bestaat over het algemeen uit vrouwen, waaronder opvallend veel feministen, die vinden dat je jezelf moet accepteren zoals je bent. Ik neem aan dat bijna iedereen op deze aardkloot er zo over denkt maar deze vrouwen gaan net een stapje verder. Een maatje of 2/3 meer is prima, mooi en zou de norm moeten zijn. Zij zien Tess Munster en Marilyn Monroe als hun grote voorbeelden (waarom dit absoluut niet klopt kom ik later in dit stuk nog op terug). Maar deze baas-van-eigen-vet types gaan veel verder dan enkel zelfacceptatie. Zij vinden dat de moderne vrouw verkeerd wordt weergegeven in de media. Zo is Photoshop walgelijk, zijn de modellen veel te dun en moet het beeld van vrouwen worden aangepast. Zo is er veel te doen om het lichaamsbeeld.

Belle

Zo werden de Disney prinsessen al eens gephotoshopt tot ‘echte’ vrouwen maar ook game personages en zelfs Barbie moest eraan geloven.

Fat Shaming Meme

Als tegenhanger hebben we de Fat Shaming, oftewel de mensen die het absoluut niet eens is met het feit dat we maar moeten accepteren dat we allemaal wat dikker worden of dat we moeten houden van ons vet. Deze beweging, ha see what I did there?, bevindt zich vooral op de welbekende websites zoals 4Chan en Reddit. Maar de beheerders van deze websites zijn het niet helemaal eens met de manier van communiceren en hebben verschillende pagina’s gesloten over dit onderwerp. Maar zo makkelijk laten de ‘trolls van het internet’ zich niet pakken en gaan door met hun internet grappen. Dit uit zich vaak in zogenaamde ‘memes’.

Dancing Man

Maar de Fat Shaming gaat nog een stapje verder dan enkel wat plaatjes maken. Dikke mensen worden in een slecht daglicht gezet. Een paar maanden geleden stond iemand onschuldig wat te dansen, hier maakte een ander weer een foto van en maakte hem belachelijk om zijn gewicht en noemde hem zelfs een diersoort. Er zijn ook hele fitte mensen die zich mengen in de strijd. Zo kwam John Burke met een YouTube filmpje waarin hij er geen doekjes om windt, dik zijn is slecht, eigen schuld en dom.

Voor beide groepen valt er in mijn opinie wat te zeggen. Aan de ene kant ben ik absoluut voor zelfacceptatie en zelfverzekerd zijn. Zeker voor jonge meiden en jongens vind ik dit echt een ding. Waar ik het alleen absoluut niet mee eens ben, is het feit dat mensen vinden dat extreem overgewicht geaccepteerd moet worden. Natuurlijk vind ik niet dat deze mensen belachelijk gemaakt moeten worden maar juist geholpen en ze moeten geholpen willen worden of in ieder geval de wil hebben om een gezonder leven aan te gaan. Ik denk niet dat het body acceptance beter zal gaan wanneer getekende en dus niet bestaande personages ‘echter’ gemaakt zullen worden. Dit is niet een probleem dat leeft bij kinderen, ouders en dan vooral moeders maken hier een probleem van. Er is geen kind dat naar een Disney film kijkt en vindt dat Belle er wel erg dun uitziet. Verder zijn de ‘voorbeelden’ Fat Acceptance op zijn minst opmerkelijk. Tess Munster is absoluut een grote vrouw, maar we mogen er gerust vanuit gaan dat al haar foto’s alsnog gePhotoshopt worden. Het feit dat Marilyn Monroe gezien wordt als een ‘volle’ vrouw vind ik absurd. Marilyn Monroe leefde van 1926 tot en met 1962 en haar maat was 12/16, in Europeze maten komen we dan uit op 42/46. Best een stevige tante zou je denken MAAR in de jaren 80 zijn de maten aangepast omdat de ‘moderne vrouw’ al flink gegroeid was in die tijd. Omgerekend zou Marilyn nu een maat 6/8 hebben dat weer neerkomt op 36/38. Dit zijn niet de maten die we op de hedendaagse runway tegenkomen maar dit is ook absoluut niet te bestempelen als overgewicht.

Fatshaming Meme

Ik zit absoluut niet in de Fat Shaming groep maar ik vind ook niet dat we het normaal moeten vinden dat we allemaal teveel gewicht meedragen. Simpelweg omdat dit niet gezond is. Er moet niet gestreven worden naar superslank maar naar gezond. Er moeten geen centimeters of maten geteld worden maar vetpercentages en vetrollen naast dat er gekeken moet worden naar hoe je je voelt wanneer je in de spiegel kijkt. Fat Acceptance klinkt in mijn ogen gewoon als een excuus om niet te letten op je lichaam.

Kleine disclaimer: Wanneer er sprake is van overgewicht door een ziekte of aandoening dan vind ik het een heel ander verhaal natuurlijk

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*