Little Mermaid

Het hoeft geen geheim te zijn dat ik van Disney houd, en dan vooral van de Disneyverhalen over prinsessen/bijzondere jonge vrouwen. Als kind vond ik de kleine zeemeermin altijd heel erg mooi, ontroerend maar ook heel erg eng. Sinds kort is er ook de little mermaid musical! Zelf was ik er nooit opgekomen om hiervoor haartjes te kopen, maar gelukkig voor mij had mijn neef twee kaarten over en zo namen mijn zusje en ik een duik in het diepe naar Rotterdam om little mermaid de musical te zien.

Ik gok zomaar dat iedereen De kleine zeemeermin wel kent, maar voor iedereen die een stukje van zijn opvoeding heeft gemist zal ik een samenvatting geven. De kleine zeemeermin gaat over en is Ariël. Ariël is een jonge meid met rood haar, een prachtige stem en veel watervrienden, maar Ariël wil meer. Ariël wil namelijk lopen zoals de mensen doen. De boze zeeheks wil haar wel helpen maar dan moet ze het wel betalen met haar stem en ze moet ervoor zorgen dat de prins, waar Ariël verliefd op is, haar binnen drie dagen kust. Hoewel dit een haast onmogelijke opgave is, neemt Ariël het aanbod aan. Maar eenmaal aan wal herkent de prins haar niet omdat hij alleen haar stem had gehoord. De prins raakt steeds meer gecharmeerd van Ariël, maar veel verder komt dit niet aangezien het meisje niet kan praten. Wanneer de zeeheks aan wal komt om roet in het eten te gooien, is Erik op slag verliefd want de heks gebruikt de stem van Ariël. De twee gaan halsoverkop trouwen maar nog voor het ja woord is gezegd grijpen de watervrienden van Ariël in. De heks wordt boos en wil alles kapot maken. Maar ze wordt verslagen, Ariël haar vader geeft haar haar stem terug en geeft haar benen. Zo kunnen Erik en zij nog lang en gelukkig leven.

De kleine zeemeermin is bijna niet samen te vatten in een paar zinnen, laat staan dat er gemakkelijk een musical van maximaal drie uur van gemaakt kan worden. Dit is ook te zien aangezien er een stuk is uitgehaald. Maar dit was niet iets waar ik mij aan stoorde. Wat mij irriteerde zelf waren de toegevoegde nummers, de veranderde nummers en de flauwe referenties naar de ‘echte’ wereld. Toegevoegde liedjes voelde een beetje alsof ze enkel en alleen waren toegevoegd om bijrollen meer speeltijd te geven want ze duurde stuk voor stuk net iets te lang. Ook snap ik niet zo goed waarom de bekende Disney nummers altijd net iets anders zijn, zo was het dit keer niet ‘Diep in de zee’ maar ‘Onder de zee’. Maar niet alleen de liedjes waren aangepast, ook de welbekende ‘Harensnaaier’ had een andere naam gekregen, over cultuurbarbaren gesproken! Voor de rest hoeven er geen referenties naar een gele spons in de zee en andere Disney prinsessen gemaakt worden aangezien we naar een sprookje aan het kijken zijn! Ook het decor begreep ik niet, alles onder water was zo realistisch mogelijk nagemaakt maar boven water was een boek en alles was van karton. Hoewel ik nu wel kan zeggen dat ik Tomme van ‘Op zoek naar Zorro’ heb gezien, moet ik ook toegeven dat deze musical helemaal niet was wat ik had gehoopt en ook helemaal niet aan mijn verwachtingen heeft voldaan.

facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*